تا که رفتیم همه یار شدند خفته ایم وهمه بیدارشدند

قدر آن شیشه بدانید که هست نه در آن وقت که افتاد وشکست

***************************************************

یادمان باشد اگر خاطرمان خالی ماند طلب عشق زهر بی سروپایی نکنیم

***************************************************

تا که هستم ای رفیق ندانی که کیستم روزی به سراغ من آیی که نیستم

درآستانه مرگ که زندان زندگی است تهمت به خویشتن نتوان زد که نیستم

***************************************************

سحر گاهان که تابوتم به دست آشنایان رهسپار

خانه ی جاوید میگردد تو هم ای آشنای سنگ دل

از خانه برون آی

بگو رفتی؟

برو منزل مبارکباد